• Tijdbalk
• Historie

  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
• Artiesten

  • 
  • 
  • 
  • 
• Stijlen

  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
• Galerie

  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
• Gastenboek

Impressionisme (1870-1880)

Het Impressionisme is rond 1870 in Frankrijk ontstaan en is eigenlijk altijd een typisch Franse aangelegenheid gebleven. In 1874 exposeerde Monet zijn werk "Impression soleil levant". Een criticus typeerde dit werk als impressionistisch, wat beslist niet als een compliment bedoeld was. Deze krietiek kon de schilders die in deze stijl werkten echter niet deren en zij noemden zich voortaan Impressionisten.

In de 19e eeuw werd de smaak van het publiek bepaald door de kunst accademies en de salons waar kunst tentoongesteld werd. De heersende stijl was voornamelijk classicistisch en men was zeer behoudend. Steeds meer jonge kunstenaars probeerden zich uit deze traditie los te maken. Een technische uitvinding gaf aanleiding tot radikale verandering.

Eeuwen en eeuwen zijn schilders bezig geweest met het zo goed mogelijk weergeven van de wereld om hen heen. Echter, aan het begin van de 19e eeuw werd het fototoestel uitgevonden, waarmee de werkelijkheid met een druk op de knop exact vastgelegd kan worden. Het was daardoor niet langer de taak van de artiest om de werkelijkheid zo dicht mogelijk te benaderen omdat er simpel een betere manier voor gevonden was. De kunstenaars werden daardoor steeds vrijer in het bepalen van het onderwerp en de wijze van vastleggen. Het Impressionisme alsmede de daarop volgende stromingen kunnen dan ook als het interpreteren van de zichtbare werkelijkheid gezien worden.

Het Impressionisme heeft met name betrekking op de schilderkunst. De kunstenaars zoals Monet, Manet, Renoir, Degas, Cezanne, toonden veel belangstelling voor de natuur. In plaats van het werken in hun atelier verkozen velen het werken in de open lucht.

De twee sleutelwoorden met betrekking tot het Impressionisme zijn: licht en kleur. Met deze twee middelen gaven de schilders hun (vluchtige) indrukken van de werkelijkheid weer. Met name het weergeven van het tijdelijke van een impressie hield de kunstenaars bezig. De veranderende atmosfeer van de natuur is dan ook een veel gekozen thema.

Ook de manier van schilderen droeg bij tot het creeeren van de indruk van een voorbijgaand moment. De kunstenaars maakten hiervoor gebruik van losse penseelstreken in vaak tere kleuren (pasteltinten) waardoor een beetje vage en beweeglijke voorstellingen ontstonden.

Ook in de beeldehouwkunst gingen de kunstenaars de natuur gebruiken om hun werk te verlevendigen. Ook zij probeerden de tijdelijkheid van de impressie weer te geven. De meest geniale beeldhouwer van het Impressionisme is Auguste Rodin. Zijn werk valt op door het onregelmatige oppervlak, waarop de lichtval schitteringen veroorzaakt. Deze schitteringen geven het beeld een nieuw soort beweeglijkheid.

Dit optische effect was echter niet zijn voornaamste streven. Met deze manier van voorstellen probeerde Rodin het groeiproces van een sculptuur te laten zien. Zoals de schilders hun werk opbouwden uit kleur- en lichtvlekken, zo bouwde Rodin zijn beelden uit klei en brond. Door het zichtbaar worden van het maakproces, wist Rodin het tijdelijke aspect in zijn werk naar voren te laten komen.