In 1911
werd in München de kunstenaarsgroep ‘Der Blaue Reiter'
opgericht. De leden van Der Blaue Reiter waren, in tegenstelling tot de onstuimige en tegendraadse kunstenaars van
Die Brücke, allen academisch geschoold.
Zij verwierpen echter evenals de kunstenaars van Die Brücke, de diep verankerde academische traditie. Toch bleef bij deze kunstenaars de academische achtergrond wel
degelijk aanwezig.
Hoewel deze kunstenaars in hun werk totaal afwijken van de academische regels van de kunst, is hun werk zeer theoretisch onderbouwd.
Volgens hen had ieder wezen een innerlijke wereld en een uiterlijke wereld. De schilderkunst moest beide werelden verenigen. Deze moeilijke theorie is opgetekend door de
vertegenwoordiger van deze groep, Wassily Kandinsky.
Eenvoudig gezegd komt hun theorie erop neer dat de uiterlijke wereld van de kleur en de vorm ons naar het gevoel, de innerlijke wereld leidt. Muziek vormde voor Kandinsky het
bewijs dat het opwekken van een gevoel los kan staan van herkenbare voorstellingen. De verschillende tonen vormen met elkaar een harmonieus geheel, dat een bepaalde innerlijke beleving veroorzaakt.
Door het nastreven van deze theorie kon Kandinsky het bekende steeds verder vereenvoudigen en loslaten en kwam hij tot het schilderen van het eerste volstrekt abstracte
schilderij!
Kandinsky heeft met zijn werk een baanbrekende stap gezet die aan de schilderkunst ongekende mogelijkheden heeft toegevoegd.
