Piet Mondriaan

Pieter Cornelis Mondriaan werd op 7 maart 1872 in Amersfoort geboren. In 1889 behaalde hij zijn diploma voor tekenonderwijs op op lagere scholen en in 1892 behaalde hij het diploma dat hem recht gaf om ook op middelbare scholen tekenonderwijs te geven. Vervolgens is hij avondcursussen aan de Rijksacademie in Amsterdam gaan volgen.

Mondriaan schilderde in die tijd best veel, waarvan het merendeel in naturalistische en impressionistische stijl.

Van 1908 tot 1910 woonde Mondriaan in het Zeeuwse plaatsje Loverendale. Gedurende deze periode schilderde hij een serie schilderijen van de kerktoren van Domburg.
In 1910 verhuisde Mondriaan naar Amsterdam. Hij wordt lid van een schildersgenootschap waardoor hij in contact komt met de symbolist Jan Toorop en met enkele pointillisten. Mondriaan werd door hun werk beinvloed en begon zelf met het symbolisme en pointillisme te experimenteren.

Aan het eind van 1910 komt Mondriaan in het bestuur van de 'Moderne Kunstkring' in Amsterdam. In 1911 werd er in Amsterdam een tentoonstelling van Franse Kubistische schilderkunst gehouden, waar Mondriaan zeer van onder de indruk raakte. Al vrij snel na de tentoonstelling besloot hij dan ook naar Parijs te verhuizen en begon met het maken van kubistische schilderijen.
In die tijd was Parijs 'the place to be' voor artiesten. Mondriaan kreeg in Parijs de kans om aan vele internationale tentoonstellingen deel te nemen en hij ontving vele lovende kritieken.

Wegens ziekte van zijn vader werd Mondriaan in 1914 gedwongen naar Nederland terug te keren. In Nederland was hij door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog genoodzaakt te blijven.

Hij verhuisd meerderemalen en komt uiteindelijk in Laren te wonen. Hier komt Mondriaan in contact met Theo van Doesburg, die leden voor de Stijl zoekt (1915). Mondriaan was onder de indruk van de ideeen van Theo van Doesburg, maar hij besloot pas definitief om lid te worden van de groep nadat hij in 1916 Bart van der Leck ontmoette.

Als lid van de Stijl kreeg Mondriaan zijn eigen programma in het tijdschrift 'de Stijl'. Zijn programma heet 'De nieuwe beelding in Schilderkunst. Hij probeerde zijn principes en ideeen, tevens de principes en ideeen van De Stijl, duidelijk te maken. Dit waren voornamelijk zuiver geometrisch-abstracte schilderijen.

In 1919 , na de oorlog, verhuisde Mondriaan weer naar Parijs, waar hij weer op zijn oude adres kon wonen.  Ter gelegenheid van zijn vijftigste verjaardag werd in 1922 in het Stedelijk Museum in Amsterdam een overzichtstentoonstelling van zijn werk gehouden. Mondriaan reisde naar Nederland Holland en kwam daardoor in contact met de architect Oud. Deze hechte vriendschap eindigde al in hetzelfde jaar door een meningsverschil over de betekenis en de rol van de architectuur in de maatschappij.

Vlak na het einde van deze vriendschap werd Mondriaan lid van de internationale Parijse kunstenaarskring 'Cercle et carré'. Hier ontmoet Mondriaan o.a. Wassily Kandinsky (lid van Der Blaue Reiter, een onderdeel van het expressionisme).

In 1925 eindigde de lange en zeer hechte vriendschap met Theo van Doesburg. Dit kwam doordat Van Doesburg ondanks de principes van De Stijl en hun eigen principes, toch met de kleur groen en met diagonale lijnen ging experimenteren. Theo van Doesburg stapte uit De Stijl startte al snel een nieuw genoodschap met de naam 'Abstraction-Creation'. Dit betekende het einde voor De Stijl, hoewel de overige leden doorgingen met het naleven en uitdragen van de ideeen en principes.

Al snel begint Mondriaan ook met diagonale lijnen en andere kleuren te experimenteren. In 1929 ontmoeten Mondriaan en Van Doesburg elkaar weer en raken wederom bevriend. Mondriaan besluit lid te worden van het nieuwe kunstenaars genoodschap van Van Doesburg, 'Abstraction-Creation'.

In 1938 verhuisde Mondriaan door de dreiging van het Nazi-Duitsland naar Londen. En in 1940 verhuisde hij naar New York na het Duitse bombardement op Londen. Mondriaan bleef in New York tot hij stierf in 1944. Tijdens deze jaren in New York werd hij omringd door een groep jonge Amerikaanse kunstenaars.

Gedurende zijn leven werd Mondriaan vaak beinvloed door de mensen waarmee hij in kontakt kwam. Toch kunnen we Mondriaan als een van de belangrijkste kunstenaars van De Stijl beschouwen en heeft hij op zijn beurt weer vele mensen weten te inspireren.