Wij zijn onze verwekkers dankbaar,
Die zich bij de grote klap
Naar het Zwitserse atoomregelement
In een reflex lieten vallen
En braaf tot vijftien telden,
Want anders zouden wij er helemaal niet zijn.
Wij atoomkinderen willen niet moraliseren,
Niemand iets verwijten;
We willen eenvoudig
Dat jullie aan ons wennen en ons leren waarderen.
Alleen voor jullie kunnen we niets beloven,
Want zodra wij de overmacht hebben,
Zullen jullie als abnormaal gelden
En er misschien onder moeten lijden.
H.R. Giger
1963
