Salvador Dali werd geboren op 11 mei 1904 in de plaats Fiqueras in Spain. Zijn vader was een Notaris in Cadaques. Oorspronkelijk had zijn oudere broer, die 3 dagen voor de geboorte van Dali overleed, de naam Salvador gekregen. Omdat Dali tot de geboorte van zijn zusje Ana Maria, enig kind was, mocht hij alles wat hij wilde en hij was dan ook verschrikkelijk verwend.

Hij ging iedere dag naar de plaatselijke school in Fiqueras waar hij later ook aan de Academy studeerde. Hij verdiepte zich in de geheimen van het licht en donker en de meesters van de Renaissance. Toen Dali 7 jaar oud was wilde hij Napoleon worden. Dat was ook de leeftijd waarop hij Cadaques leerde kennen met de prachtige baai. Deze kennismaking was het begin van Dali zijn levenslange liefde voor Cadaques. De mysterieus gekleurde rotsen en verlaten stranden waren regelmatig het onderwerp van Dali zijn studies.

Salvador Dali wierp zich met passie op schilderen. Hij ontdekte de Impressionisme en schilderde met levendige kleuren. Het meest van alles probeerde hij zijn eigen persoon weer te geven. Hij wilde een direct herkenbare persoon zijn. Om die reden had hij lang haar en bakkebaarden en droeg een lange cape met kleurige vlinderstrik. Hij stijlde zijn snor met krullen aan beide kanten. Het leek haast alsof hij wist dat hij naast kunstenaar ook een persoonlijkheid op zich zou worden. Dali had al vroeg te maken met grootheidswaanzin en buitengewone fantasie.

Na Dali zijn eerste - enorm succesvolle - tentoonstelling in Fiqueras, besloot zijn vader hem naar de Academy of Art in Madrid te sturen. Op de academie kwam hij voor het eerst in zijn leven in contact met een compleet andere levens-stijl dan die hij in de province was gewend. Salvador was eerst verbijsterd, maar al snel helemaal verrukt. Hij ontmoet vele verschillende mensen en maakt vele vrienden. Een van zijn nieuwe vrienden was Luis Brunel. Luis Brunel speelde een actieve rol in de Spaanse Oorlog en was constant aan het vechten tegen het geloof en de society. Hij probeerde de mensen te shokeren met zijn boeken en films. Samen met Dali maakte hij de films 'Chien Andalou' en 'L'Age d'Or'. Beide veroorzaakten een behoorlijk schandaal.


In Catalunia liep het echt uit de hand. Tot twee keer toe werd Dali er valselijk van beschuldigd de politieke opstanden opzettelijk te hebben geinitieerd. Hij werd van de Academy in Madrid geschorst en moest zelfs naar de gevangenis. Ondanks alles bleef Dali schilderen.
Hij ontmoet enkele kubistische schilders en begint een studie m.b.t. het Kubisme. Al snel stapt hij over naar het Surrealisme, wat eindelijk bij zijn ideeen past.

In 1927 gaat Dali naar Parijs; iets waar hij al heel lang naar had uitgekeken. Hij bezoekt o.a. Pablo Picasso. Picasso en Dali konden elkaar direct zonder woorden begrijpen. Hun ogen en bewegingen zeiden genoeg. Juan Miro, een andere surrealistische schilder, introduceerde Dali in de surrealistische beweging in Parijs. In 1929, vrij snel na zijn introductie, wordt Dali lid van de groep. Tijdens deze periode ontmoet Dali vele surrealistische kunstenaars zoals waaronder schilders maar ook architecten en dichters. Ook ontmoette hij Gala, zijn toekomstige vrouw. Gala stond model voor veel van Dali zijn schilderijen en vormde tevens de inspiratie voor veel van deze schilderijen.

Al snel nadat Dali naar Spanje was teruggekeerd besloot hij dat hij gek wilde zijn en begon zich daarnaar te gedragen. Dit allemaal omdat hij stapelverliefd was op Gala. Gelukkig kwam zij al snel naar Cadaques en wist met de verliefde gek Dali om te gaan. Aan het eind van 1929 trouwden ze en hebben elkaar nooit meer verlaten. Ze vestigden zicht in Port-Lligat en Dali storte zichzelf weer op zijn werk. Hij creeerde o.a. de slappe horloges en gaf vele lezingen. De meeste lezingen liepen uit op problemen en in 1933 was Dali zelfs betrokken bij de Catalaanse opstand.

Dali zijn politieke standpunten evenals zijn bewondering voor Hitler veroorzaakte in 1934 een scheiding tussen Dali en de andere surrealisten. De publicatie van Dali zijn schilderij 'Het mysterie van Wilhelm Tell' verergerde de scheiding. Dit werk toont Lenin zonder broek, met grote verlengde botten.

Kort na de breuk met de surrealisten gaat Dali naar de Verenigde Staten. Daar treft hij de perfecte omgeving om zijn exhibistionistische kanten verder te ontplooien. In New York wordt een grote tentoonstelling van zijn werk georganiseerd en Amerika is gek op hem. Op de eerste dag van de tentoonstellingen waren alle werken al verkocht! Hij ontvangt zo veel nieuwe aanvragen dat het echter onmogelijk is om ze allemaal te voldoen. Dali raakt overwerkt en depressief.

In 1936 bereikt zijn crisis het hoogtepunt. In Spanje brak de oorlog uit, kort daarop gevolgd door de Eerste Wereldoorlog. Dali schilderde in die tijd agressieve en depressieve schilderijen met de oorlog als onderwerp en vluchtte met Gala naar Amerika. Vlak na zijn aankomst werd er een overzichtstentoonstelling van zijn werk in het Museum voor Moderne Kunst in New York gehouden. Dat betekende het einde van de crises en Dali en Gala zijn tot 1948 in New York gebleven.

In 1948 verhuisden Dali en Gala terug naar Port-Lligat bij Cadaqeus in Spanje. Om de bouwprojecten in de omgeving een halt toe te roepen, werd het gehele gebied tot Nationaal Monument voor de maatschappij uitgeroepen. Het moest om die reden blijven zoals het was en niemand mocht er iets aan veranderen. Voor Dali betekende dit rust. Hij kon eindelijk weer controle over zijn eigen leven nemen. Hij raakte geinteresseerd in religie, bezocht de Paus en bekeerde zich tot het classicisme. Zijn chaotische leven werd gestructureerd en voorzichtig georganiseerd. Hij verdeelde zijn leven tussen Port-Lligat, Parijs en New York. Dali werkte als hij thuis was en hing de clown uit in Parijs en New York. Maar bij alles wat hij deed, probeerde Dali de geldende politiek in zijn werk en lezingen te betrekken.

Terwijl verschillende kunst stromingen versmelten of zelf geheel verdwijnen, blijft Dali zijn eigen stijl volgen. Hij wist dat hij met zijn werk tegen de toekomst moest blijven vechten. Om zijn strijd tot een positief eind te brengen, was Dali altijd op zoek naar nieuwe middelen om in zijn schilderijen of persoonlijke stijl in te zetten. Aleen door continue vernieuwing was hij in staat om de wereld te blijven shockeren en de mensen geinteresseerd te houden.

In 1973 werd in zijn geboorte plaats Fiqueras zijn eigen museum geopend. Vele schetsen, schilderijen en andere creaties worden er tentoongesteld. Het blijkt een groot success.
1982 is voor Dali het slechtste jaar uit zijn leven, het jaar dat zijn vrouw Gala overlijd. En zonder Gala heeft zijn leven geen enkele zin meer. Hij heeft geen zin meer om verder te leven. Zelfs toen hij de titel 'Markies van Pubol' ontving, maakte dat geen verschil. Hij leefde zijn laatste jaren aleen; een rustig teruggetrokken bestaan in Kasteel Pubol. Salvador Dali is in 1989 in het ziekenhuis van Fiqueras overleden.